கலங்கிய கண்களில் கசிந்திடும் கண்ணீரும்,
இசைத்திட மொழி இன்றி தவித்திடுமோ?!!
உலர்ந்த விழிகளில் உருள்கின்ற கருவடிவம்,
உறங்கிட வழி இன்றி சிதைந்திடுமோ?!!
வெண்ணிற நீர்நிலையில் மிதக்கும் கருந்திரவம் ,
வெண்மையின் நிறம் மாற வழிகளுண்டோ?!!
வெண்ணிறம் தீட்டி புதுப்பித்த கருவிழி,
பார்வை அற்று தவி தவிக்க வழிகள் உண்டோ?!!!
விழி காக்கும் இமைகளையே வடிகின்ற நீர்களுக்கு,
அணை போட்டு தடுத்திடவே அமைந்திருக்கோ?!!!
விழி மூடி திறக்கயிலே தேக்கிய கண்ணீரும்,
வீணாகி மண்ணுக்குள் மாய்ந்திடுமோ?!!
“Feelings can be controlled but tears never lie”
The pain of eyes;
‘The mourn of my tearful eyes has no way to express itself through my gloomy words.’
‘The eyeball rolling in my eyes is wounded without the sleep deprived of the darkness of my life’
‘Is there any chance of a wounded iris floating in the white stream to get out of this endless trauma?’
‘Is there any chance that the slow-healing iris will be trapped again in some new tragedy, as like as loss of vision?’
‘The protective eyelids are deliberately designed to stop the tears, like how the dam stops ruthless flow of water.’
‘But when the eyelids open, the blockage of tears is removed and the tears are shed on the earth’
Written by:
T. Sureshkumar
“Trust the timing of your life”
Tamil poems 